KUALA LUMPUR
De Silk Club (maandag 27/01/03, Kuala Lumpur) was behoorlijk
gevuld met een bont allegaartje vooral Belgen en Nederlanders die eigenlijk
enkel met elkaar gemeen hadden dat ze hier wonen en werken en een optreden van
RvhG dik zagen zitten. Technisch was er hier en daar wat flexibiliteit vereist,
maar dat viel reuze mee: de bende van Jo, Sabine, Jeff, Hilde, Paul en Arika
zorgt wreed goed voor ons. Dat gaat van praktische zaken als materiaal en logement,
tot restaurants, pubs, amusement, shopping, stadverkenningen, ons overal heen
brengen, ... Waar blijven ze de energie vandaan halen in die warmte?
Het hotelpersoneel was naar het schijnt nogal ongerust voor onze aankomst. Ze
wisten niet goed wat ze van het gezelschap 'Belgium Rock', zoals op onze ontbijt(?)vouchers
staat, konden verwachten. Na een dag of twee zagen ze er wel een beetje teleurgesteld
uit dat we nog geen tv's uit het raam hadden gekeild, maar het zwembad bevindt
zich dan ook naast de volgende blok. Iedere nacht moeten we bij aankomst iemands
verjaardag veinzen om de bar weer geopend te krijgen, maar zelfs dat verloopt
zonder veel problemen. Nu alleen nog wennen aan die airco, want als je in een
auto, resto, whatever binnengaat staat alles volle bak vrieslucht te blazen.
Shock treatment I presume.
Benieuwd wat het theateroptreden van vanavond zal brengen. De technische ploeg
van het theatertje bovenop de shopping mall heeft al ettelijke keren aan Jo
z'n telefoon gehangen om alles nog eens te overlopen voor het optreden van het
eerste internationale gezelschap ooit. Zelfs de grootste groepen laten Maleisië
tegenwoordig links liggen omdat ze hier voor geen meter plaatjes verkopen. Chinatown
bulkt van de stalletjes en shops waar je voor iets meer dan een Euro met zorg
gepirateerde cd's (en DVD's) kan kopen. Naar men hier vertelt ontbreekt de wil
en mogelijkheid om dat op een deftige manier aan te pakken omdat de eventuele
controleurs verre van 'onafhankelijk' zijn...
Raymond is hier bovendien verre van bekend. Tijdens een persconferentie werd
hij door de organisator voorgesteld als "The Godfather of Flemish rock".
Hierop vroeg iemand van de pers of Raymond nog steeds connecties had met de
maffia...
Enfin, nog even in slowmotion in het zwembad duiken en dan rustig afzakken naar
de Actors' Studio.
Thomas
Kuala Lumpur, 26/01/03:
|
|
|
|
Foto's van het optreden in de Silk Club, Kuala Lumpur, 27/01/03:
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Foto's van het optreden in de Actors' Studio, Kuala Lumpur, 29/01/03:
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Kuala Lumpur, 30/01/03:
 |
 |
 |
BANGKOK
In een wanhopige poging zoveel mogelijk uit vier dagen Bangkok te halen in
Thailand zo weinig geslapen dat ik me nauwelijks nog iets herinner :-). Van
het optreden zelf weet ik nog dat het in de British Club was, buiten en dus
zonder airco. Er was een kleine 500 man en eens de plaatselijke organisatoren
Erwin en Elsje de boel op gang hadden getrokken, stonden de Belgen, Nederlanders
en Thai door elkaar te shaken dat het een lieve lust was. Opnieuw werd duidelijk
dat de hoge vochtigheidsgraad en temperatuur een negatieve invloed hebben op
de goede werking van elektronische componenten en contacten in de gitaarversterkers.
Gelukkig was onze flitsende technieker Johnny er weer om alles op te vangen
zodat er behalve wij zelf nauwelijks iemand iets in de gaten had.
Thomas
Bangkok, 31/01/03:
 |
 |
 |
 |
Bangkok, 01/02/03:
 |
 |
 |
Bangkok, 02/02/03:
 |
 |
 |
SINGAPORE
Singapore leek na Bangkok wel het Manhattan van Z-O-Azië.
De reeds aangekondigde regels en verbodsborden waren wel degelijk overal pertinent
aanwezig, maar veel mensen daar maken er een punt van om alsnog (veilige) wegen
te vinden om hun zin te doen. Zo is er een drankverbod na 2h, maar blijkt er
dan een hotel te zijn waar je al sinds jaar en dag door het traliewerk van de
ingang van de oude concierge tot een uur of vier, vijf nog een fris biertje
kan kopen. Absurd zicht om daar in het portaal een bende van pakweg vijftig
man rustig verder te zien feesten.
Om even op adem te komen naar Bintan afgezakt, een Indonesisch eiland met tropische
stranden en vlakbij. Eens daar bleek dat er tijdens de moesson inderdaad veel
wind is en het water wel degelijk met bakken naar beneden komt. Vreemd wel dat
je ondanks alles toch zonder problemen in je T-shirt kan blijven rondlopen.
Het optreden in 'The Hollandse Club' was een mooie afsluiter van de tour, zonder
weliswaar afbreuk te willen doen van de voorgaande optredens. De keet zat afgeladen
vol en tijdens de dag zelf hadden nog tientallen mensen gebeld om een kaartje
te bemachtigen, te laat weliswaar. Onder hen ook een pak Duitsers en Britten.
Misschien waren ze wel aanwezig geweest op ons spontaan optreden in Sullivan's
de dag voordien, waar toen een groepje van een Belgisch-Amerikaanse Singaporees
speelde en we hen even hadden afgelost.
Later die nacht vonden Bert en ik nog een café waarvan de eigenaar blijkbaar
een nonkel in de regering had en die z'n muziekcafé tot een uur of zeven
openhield zonder dat de politie kwam lastig doen. De instrumenten waren vrij
beschikbaar en dus konden we ons wederom niet inhouden... Bleek geen slecht
idee want daardoor moesten we niet betalen voor het bier en ik had maar tien
Singapore Dollars bij, net genoeg voor een taxi.
Thomas
BELGIE
Koud, moe, maar met mooie herinneringn en zin om het over te doen.
Thomas